Een goed buurtonderzoek helpt

 

Met jouw feedback help je mee funda te verbeteren, meehelpen kost een minuutje. Geef je feedback.

 

‘Voorkom teleurstellingen en ga eerst in de rij bij de bakker staan.’

Je hebt wel een idee dat je die ene buurt zo leuk vindt, maar hoé leuk weet je niet precies als je er niet woont. Hoe is het er ’s avonds? En als het regent? Zijn de buren leuk? Is er een café waar je je reservesleutel kunt achterlaten? En stel je gaat er wonen, wat is er te doen en zien binnen een straal van 100 meter om het huis? Er is maar één manier om daar achter te komen: de door-de-buurt-struinen-ontdekkingstocht.

Afgelopen zomer stond Valerie Bennekom met haar man Floris en 2-jarige zoon Paco in een leuke doorzonwoning in een nieuwe wijk in Apeldoorn. Een leuk huis aan de rand van de stad, de weilanden waren vanuit de keuken te zien. ‘Het was zomer, we roken het vers gemaaide gras van de weilanden en hoorden zelfs de boeren met hun tractoren. Heel wat anders dan onze flat midden in de stad.’ In hun gedachten hadden Valerie en Floris het huis al gekocht.

De verkeerde buurt

Maar omdat ze de buurt niet kenden, wachtten ze nog even met het uitbrengen van een bod. ‘Het was voor ons een grote stap, een nieuwe stad en nieuwe buurt. We wilden er dus zeker van zijn dat dit voor ons dé buurt was.’ Ze kwamen er nog 2 keer, wandelden door de buurt, overdag en ’s avonds, en spraken met een buurtbewoner die toevallig net haar huis uitkwam. ‘We kwamen er al snel achter dat de buurt in opbouw was en nog niet alle voorzieningen er waren. Zo was er geen kinderdagverblijf in de buurt voor Paco, waren de winkels alleen op rijafstand en was er geen café waar je even lekker koffie kon drinken. In de stad hadden we dat allemaal om de hoek en dat was toch wel heel erg fijn.’ Met pijn in hun hart besloten ze om het huis niet te kopen.

Met een lijstje eisen op pad

Een paar weken later pakten ze het anders aan. Ze gingen eerst door de buurt lopen en dan pas naar het huis kijken. ‘We wilden niet nog een keer verliefd worden op een huis in een voor ons ‘verkeerde’ buurt.’ Met een lijstje eisen waaraan hun woonomgeving moest voldoen trokken ze door deze nieuwe buurt. Waren er genoeg bomen, perkjes en andere groene gelegenheden? Hadden de straten een open karakter? Speelden er kinderen buiten? Spraken buren elkaar aan? Waren er scholen en winkels dichtbij? ‘We keken zelfs of er huiskatten op straat liepen, voor ons een teken dat de buurt diervriendelijk was.’

Boodschappen doen

Valerie en Floris gingen op een ware ontdekkingstocht. Ze liepen overdag en ’s avonds door de straten, ook als het regende. Ze deden boodschappen in de buurtsuper, stonden in de rij bij de bakker en beleefden een zondagochtend in het dichtstbijzijnde park. En ze belden bij een buurtbewoner aan. ‘Dat was best wel spannend, we dachten: dat kan toch zo maar niet? Maar niemand kon ons een beter oordeel geven dan degene die hier al waren neergestreken. Ze vond het gelukkig niet erg en heeft ons ontzettend veel verteld over de buurt. Ze woonde er al ruim 10 jaar dus was goed op de hoogte.’

Een gouden tip uit onverwachte hoek

Door de buurvrouw wisten Valerie en Floris niet alleen dat het een kinderrijke buurt was en het aantal scholen in de buurt, maar ook dat er elk jaar een zomerfeest werd georganiseerd en dat je overdag gewoon je achterdeur kon openlaten. ‘Door haar kregen we een goed beeld van de buurt én de bewoners. En ze gaf ons uiteindelijk de gouden tip. Niet alleen het huis naast haar stond te koop, ook een huis twee straten verderop. Een hoekwoning met een ruime tuin. Dat huis hebben we uiteindelijk gekocht.’

Meer binnen dit onderwerp